Kanadalı profesör: “Uzaylılar Ay’a hediye bırakmış olabilir”

1949 yılında ünlü matematikçi ve fizikçi John von Neumann, Illinois Üniversitesi’nde yaptığı konuşmalarda “evrensel inşa edici (universal constructor)” kavramını ortaya atmıştı. Von Neumann’ın ölümünden sonra yayımlanan Theory of Self-Reproducing Automata (1966) adlı eser, bu fikri detaylandırarak “kendini kopyalayabilen makineler” fikrini bilim dünyasına kazandırdı.

Bu fikir, yıllar sonra Dünya Dışı Zeka Arayışı (SETI) araştırmalarında yeni bir anlam kazandı. Bilim insanları, gelişmiş uygarlıkların kendi kendini çoğaltabilen robot sondalarla galaksiyi keşfedebileceğini öne sürdü. Teorik modellere göre, böyle sondalar tek bir gezegenden yola çıksa bile birkaç milyon yıl içinde tüm galaksiyi dolaşabilir.

“BAZILARI HALA BURADA OLABİLİR”

Kanada’daki Carleton Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Alex Ellery, yayımladığı yeni bir araştırmada bu tür sondaların Güneş Sistemi’ni çoktan ziyaret etmiş olabileceğini ve bazılarının hâlâ burada faaliyet göstermesinin mümkün olduğunu öne sürdü.

Ellery, makalesinde gelecekteki SETI araştırmalarının uzayda bu tür araçların bırakabileceği teknolojik izleri (technosignature) tespit etmeye odaklanması gerektiğini savunuyor.

Mekanik ve Havacılık Mühendisliği bölümünde görev yapan Ellery, aynı zamanda Kendini Kopyalayan Sistemler Araştırma Merkezi (CESER) üyesi. Daha önceki çalışmalarında, 3D yazıcı teknolojisi, robotik ve kendi kendini üretme kabiliyetlerinin birleşimiyle insanların da Von Neumann tipi uzay sondalarını beklenenden daha erken inşa edebileceğini göstermişti.

Ellery, yeni makalesinde bu sondaların neden var olabileceğini, Fermi Paradoksu ile bağlantısını ve nasıl davranacaklarını analiz ediyor. Ona göre, gelişmiş uygarlıkların bu tür araçlar geliştirmesinin temel motivasyonu hayatta kalmak.

Bir uygarlık, yıldızının ömrü sona ermeden, daha güçlü bir medeniyet tarafından yok edilmeden ya da kendi teknolojisinin yol açabileceği felaketlerden kaçmak için kendi kendini kopyalayan sondalar gönderebilir.

Universe Today’e konuşan Ellery bu konuda şöyle diyor:

“Uzaylı sondalar, bulundukları yıldızın ömrü, gezegenlerindeki jeolojik hareketlilik ya da askeri tehditler gibi nedenlerle hayatta kalma güdüsüyle hareket eder. Bilimsel meraktan ziyade, keşif dürtüsü genellikle kaynak arayışı ya da tehlikeden kaçışla ilgilidir.”

ALTI ADIMDA GALAKTİK KEŞİF

Ellery, bu sondaların izleyeceği olası adımları altı aşamada özetliyor:

• Asteroitler ve uydulardan hammadde çıkarma.
• Bu kaynaklarla yeni keşif araçları üretme.
• Zengin bölgelerde üsler kurma.
• Kendi kopyalarını üretme.
• Sistemin ayrıntılı keşfini yürütme.
• Olası görevleri yerine getirme.

AY’DA BİZLER İÇİN BİR “HEDİYE” Mİ VAR?

Ellery’ye göre bu izleri bulmak için Ay en uygun yer. Çünkü sondalar, üretim üssü kurmak için Ay’ın metal açısından zengin yapısından yararlanmış olabilir. Ayrıca nükleer reaktörlerle çalışan bu sistemlerin bıraktığı uranyum, toryum ve baryum izotop oranları tespit edilebilir.

Bu hipotez, NASA ve diğer uzay ajanslarının Ay’da kalıcı üsler kurma planlarıyla da örtüşüyor. Ay yüzeyindeki izotop anomalileri veya manyetik sapmalar, olası eski teknolojik faaliyetlerin izlerini gösterebilir.

Ellery, “Eğer gerçekten ziyaret edildiysek, Ay’ın asteroit kökenli madenleri arasında bize bırakılmış bir ‘evrensel inşa makinesi’ bulabiliriz” diyerek çarpıcı bir olasılığı dile getiriyor.

Ellery’nin çalışması, hakem onayı bekleyen bilimsel makalelerin yayınlandığı arXiv sitesinde erişime açıldı.